کارگردان کیم کی-دوک

نویسنده کیم کی-دوک

بازیگران کیم کی-دوک، او یونگ سو، یئو جین ها، پارک جی-آ

موسیقی Park Ji-woong

تدوین‌گر کیم کی-دوک

مدت زمان ۱۰۳ دقیقه

کشور کره جنوبی – آلمان

زبان کره‌ای

امروز یکشنبه ۲۹ تیرماه  برای بخش تحلیل فیلم کوچینگ الهام بخش استاد صالح مختاری عزیز این فیلم را که حدود دو سال پیش دیده بودم مجددن از صبح ساعت ۸ تا ۱۰:۳۰ صبح دیدم و یادداشت برداشتم. شاید برای بار دوم دیدنم توجه به حزییاتم را بیشتر نموده بود و لذت از صحنه‌‌های طبیعت را بیشتر کرد.

شرکت در این جلسات که امروز پنجمین فیلم آن است و من هر پنج فیلمش را قبلن‌دیده بودم و برای تحلیل برای بار دوم با دقت بیشتر می‌بینم. از منظر کوچینگی نگریستن و درست دیدن فیلم را برایم جالب‌تر می‌کند.

 

 

فیلم «بهار، تابستان، پاییز، زمستان و بهار» یک اثر سینمایی کره‌ای است که توسط کیم کی-دوک کارگردانی شده است. این فیلم به دلیل جلوه‌های بصری زیبا، فضاسازی شاعرانه و پرداختن به مضامین فلسفی و معنوی مورد تحسین قرار گرفته است. داستان فیلم در یک معبد بودایی در طبیعت جریان دارد و به بررسی چرخه زندگی، تولد و مرگ، و همچنین تأثیر طبیعت بر انسان می‌پردازد.

نکات مثبت فیلم:

تصویربرداری و فضاسازی:

فیلم از نظر بصری بسیار زیباست و از طبیعت بکر اطراف معبد به بهترین نحو استفاده کرده است. نماهای پانوراما، نورپردازی دقیق و استفاده از رنگ‌ها، فضایی شاعرانه و روحانی به فیلم بخشیده‌اند.

مضامین فلسفی و معنوی:

فیلم به مفاهیم عمیقی مانند چرخه زندگی، تولد و مرگ، رهایی از وابستگی‌ها، و تأثیر طبیعت بر انسان از جنبه بودایی(تناسخ) می‌پردازد. این مضامین به شکلی ظریف و غیرمستقیم در طول داستان مطرح می‌شوند و مخاطب را به تفکر وا می‌دارند.

شخصیت‌پردازی:

شخصیت‌های فیلم به خوبی پرداخته شده‌اند و تماشاگر با فراز و نشیب‌های زندگی آنها همذات‌پنداری می‌کند. رابطه استاد و شاگرد در طول سالیان و تغییراتی که در هر دو آنها رخ می‌دهد، یکی از نقاط قوت فیلم است.

ریتم کند و آرام در کل فیلم

ریتم کند و آرام فیلم ممکن است برای برخی خسته‌کننده باشد، اما موجب القای حس معنوی و روحانی فیلم می‌شود. این ریتم به بیننده فرصت می‌دهد تا در لحظات فیلم غرق شود و با شخصیت‌ها و مفاهیم مطرح شده بیشتر همراه شود. من که لذت بردم.

 

پایان‌ جذاب

پایان‌بندی فیلم ممکن است برای برخی از مخاطبان غیرمنتظره یا مبهم باشد. این پایان‌بندی باز به مخاطب اجازه می‌دهد تا خود به تفسیر و تأمل در مورد پایان  داستان بپردازد.

خشونت:

در فیلم صحنه‌های خشونت‌آمیزی وجود دارد که ممکن است برای برخی آزاردهنده باشد. این خشونت‌ها به عنوان بخشی از چرخه زندگی و تأثیرات منفی آن بر طبیعت و بر انسان با هوشمندی به تصویر کشیده شده‌اند.

 

داستان با صحنه‌ی یک روز صبح بهاری آغاز می‌شود با شیطنت‌های پسربچه و سنگ بستن به ماهی( نماد زندگی و شکوفایی) و پای قورباغه (نمادثروت) و مار(نماد قدرت و نگهداری) که منجر به مرگ ماهی و مار می‌شود و گریه‌ی بلند پسربچه از مرگ آنان. که به تاوان او در پایان فیلم(مفهوم کارما و دارما)می‌انجامد. فیلم در سکوت و سکون خاصی از تکرارها پیش می‌رود و موجب همان سکون در بیننده می‌شود. من که از سکون و صحنه‌‌های طبیعت در گذر فصل‌ها بسیار لذت بردم.

تعلیمات عملی استاد تاثیرش را می‌گذارد. صحنه‌های پایانی فیلم و تکرارها بسیار غم‌انگیز و در عین حال میخکوب کننده است. تاوان بد کردن‌ها را پس دادن حتی به حیوانات بسیار هوشمندانه انتخاب شده است.

پیشنهادم حتمن دیدنش است.

اگر فیلم را دیدید خوشحال می‌شم نظرتون رو بگید.

لینک کانال تلگرامم برای تو یا من

https://t.me/mahro1402